تفاوت VPN و پروکسی: VPN کل دستگاه را وصل می‌کند، نه یک برنامه را

ایلیا سوکولوف

زمان مطالعه: 10 دقیقهمبانی

پروکسی در برابر VPN

پروکسی را در تنظیمات یک برنامه وارد می‌کنید. VPN کل گوشی یا کامپیوترتان را یک‌جا وصل می‌کند. بیشتر تفاوت‌های دیگرشان از همین یک تفاوت ناشی می‌شود. مقایسه زیر تفاوت VPN و پروکسی را در Wi-Fi کافه، در سایت‌هایی که باز می‌کنید و در سرعت نشان می‌دهد. در پایان، با پاسخ به 3 پرسش یکی از این دو را انتخاب کنید.

پروکسی را در هر برنامه وارد می‌کنید و برای VPN استثنا تعیین می‌کنید

پروکسی آدرس و پورت سرور شخص دیگری است. این آدرس و پورت را در مرورگر، در Telegram یا در تنظیمات شبکه سیستمتان وارد می‌کنید. فقط برنامه‌هایی که این تنظیمات را می‌خوانند، ترافیکشان را از طریق پروکسی می‌فرستند. فرض کنید پروکسی را در Telegram روی لپ‌تاپتان وارد کرده‌اید. از آن پس، ترافیک Telegram از همان سرور می‌گذرد. مرورگر، Steam و به‌روزرسانی‌های سیستم همچنان از اتصال و آدرس IP خودتان استفاده می‌کنند.

برای VPN، آدرس سرور را هیچ‌جا وارد نمی‌کنید. برنامه آداپتور VPN را در سیستم نصب می‌کند. این آداپتور کارت شبکه مجازی است. روی کامپیوتر، این مرحله ممکن است به دسترسی مدیر نیاز داشته باشد. تا وقتی VPN وصل است، همه ترافیک از این آداپتور می‌گذرد. بازی‌ها و سرویس‌های سیستمی هم که هیچ‌وقت تنظیمات پروکسی را نمی‌خوانند، از آن می‌گذرند. برنامه Ben's VPN حالت «خاموش» در تونل تقسیمی را همین‌طور توصیف می‌کند. در برنامه آمده است: «در این حالت، تمام ترافیک دستگاه از طریق VPN عبور می‌کند».

پروکسی را باید در هر برنامه جداگانه وارد کنید. برنامه‌ای که فراموشش کنید، مستقیم و بدون پروکسی وصل می‌شود. با VPN، همه برنامه‌ها از سرور می‌گذرند و استثناها را شما انتخاب می‌کنید. در برنامه Ben's VPN، استثناها را با دکمه «تونل» در صفحه اصلی تعیین می‌کنید. در حالت «دستی»، دامنه‌ها، آدرس‌های IP و زیرشبکه‌هایی را فهرست می‌کنید که به VPN نیاز ندارند. در Android، فهرست «برنامه‌هایی که VPN را دور می‌زنند» هم وجود دارد.

انواع پروکسی از نظر محدوده کار و رمزنگاری با هم فرق دارند

جدول زیر 4 نوع پروکسی و افزونه «VPN» برای مرورگر را با برنامه VPN مقایسه می‌کند.

نوعمحل فعال‌سازیرمزنگاری اتصال تا سرورآنچه از آن می‌گذرد
پروکسی HTTPدر مرورگر، در تنظیمات سیستم یا در تنظیمات شبکه Wi-Fiخیردرخواست‌های وب برنامه‌هایی که این تنظیمات را می‌خوانند
پروکسی HTTPSمعمولاً در مرورگر یا یکی از افزونه‌های آنبله، تا خود پروکسیترافیک مرورگر
SOCKS5در Telegram، مرورگر، کلاینت تورنت و برنامه‌های دیگری که این تنظیم را دارندخیراتصال‌های همان برنامه و همچنین UDP، اگر هر دو طرف از آن پشتیبانی کنند
پروکسی MTProtoفقط در Telegramداده‌های Telegram از قبل با پروتکل خود Telegram رمزنگاری شده‌اندفقط Telegram
افزونه «VPN» برای مرورگریک مرورگربستگی به سرویس داردزبانه‌های همان مرورگر
برنامه VPNکل دستگاهمعمولاً بلههمه برنامه‌ها به‌طور هم‌زمان، به‌جز آنچه مستثنا می‌کنید

افزونه‌های مرورگر نمی‌توانند مسیر ترافیک برنامه‌های دیگر را تغییر دهند. از میان همه تنظیمات شبکه، افزونه فقط می‌تواند پروکسی مرورگر را تغییر دهد. به همین دلیل، افزونه «VPN» برای زبانه‌های یک مرورگر مثل پروکسی کار می‌کند. افزونه مرورگر برای Ben's VPN وجود ندارد. VPN با مرورگر مثل هر برنامه دیگری رفتار می‌کند، پس زبانه‌هایش هم از سرور می‌گذرند. فقط سایت‌هایی که از VPN مستثنا کرده‌اید، از سرور نمی‌گذرند. جزئیات بیشتر در صفحه ما درباره افزونه‌های مرورگر آمده است.

از روی نام پروتکل هم نمی‌توانید پروکسی را از VPN تشخیص دهید. برای مثال، Shadowsocks به‌عنوان پروکسی رمزنگاری‌شده طراحی شد. بعدها تیم Jigsaw برنامه Outline را بر پایه Shadowsocks ساخت. برنامه Ben's VPN هم بر پایه Outline ساخته شده است. با این حال، برنامه ما VPN است، چون همه برنامه‌های سیستم از آن می‌گذرند. برنامه از میان 4 پروتکلش (VLESS + REALITY،‏ XHTTP،‏ Hysteria2 و Shadowsocks) یکی را به‌طور خودکار انتخاب می‌کند. در تنظیمات برنامه گزینه‌ای برای انتخاب پروتکل وجود ندارد.

پروکسی بدون رمزنگاری نام سایت‌ها و رمز عبور را به شبکه نشان می‌دهد

با پروکسی HTTP معمولی در Wi-Fi کافه، نام سایت‌ها به‌صورت متن ساده از شبکه می‌گذرد. مرورگر پیش از هر اتصال، درخواست CONNECT را با نام سایت به پروکسی می‌فرستد. محتوای سایت‌های HTTPS حتی از طریق پروکسی هم رمزنگاری‌شده می‌ماند. صاحب شبکه Wi-Fi و ارائه‌دهنده اینترنت شما می‌توانند درخواست‌های CONNECT را بخوانند. پس فهرست سایت‌هایی را که باز می‌کنید می‌بینند. صفحه‌های بدون HTTPS اصلاً رمزنگاری نمی‌شوند. پروکسی می‌تواند این صفحه‌ها را بخواند و حتی تغییر دهد.

نام کاربری و رمز عبور پروکسی هم رمزنگاری نمی‌شوند. پروکسی HTTP معمولاً آن‌ها را با روش احراز هویت Basic و در قالب Base64 دریافت می‌کند. پروکسی SOCKS5 آن‌ها را به‌صورت متن ساده دریافت می‌کند. هر کسی که ترافیک آن شبکه را زیر نظر دارد، می‌تواند آن‌ها را بخواند.

با VPN، در Wi-Fi کافه درخواست CONNECT در کار نیست. یک اتصال رمزنگاری‌شده از دستگاه شما تا سرور برقرار می‌شود. حتی پرس‌وجوهای DNS که دستگاهتان برای پیدا کردن سایت‌ها می‌فرستد، از داخل همین اتصال می‌گذرند. صاحب شبکه Wi-Fi و ارائه‌دهنده اینترنت شما فقط آدرس IP سرور و حجم ترافیک را می‌بینند. حالا سرور VPN می‌تواند فهرست سایت‌هایی را که باز می‌کنید ببیند. با پروکسی، همین فهرست را خود پروکسی می‌دید. وقتی سرویس VPN را انتخاب می‌کنید، انتخاب می‌کنید که این فهرست به دست چه کسی برسد.

برخی پروکسی‌ها آدرس IP واقعی شما را به سایت می‌فرستند

هم با پروکسی و هم با VPN، سایت به‌جای آدرس IP شما آدرس IP سرور را دریافت می‌کند. پس سایت محل شما را همان محل سرور در نظر می‌گیرد. برخی پروکسی‌ها آدرس IP واقعی شما را به درخواست‌های صفحه‌های بدون HTTPS اضافه می‌کنند. آن‌ها این آدرس را در هدر X-Forwarded-For یا Forwarded می‌گذارند. با چنین هدری، سایت آدرس IP شما را می‌فهمد، انگار پروکسی‌ای در کار نیست. VPN در لایه پایین‌تر، یعنی در سطح بسته‌های شبکه، کار می‌کند و هیچ هدری اضافه نمی‌کند.

پروکسی و VPN هیچ‌کدام حساب، زبان مرورگر یا منطقه زمانی شما را پنهان نمی‌کنند. اگر وارد حسابتان شده باشید، سرویس شما را از روی همان حساب می‌شناسد. مرورگرتان زبانش را برای هر سایتی می‌فرستد. اسکریپت‌های صفحه می‌توانند منطقه زمانی دستگاهتان را بخوانند. پس سایت می‌تواند «بازدیدکننده‌ای از ژاپن» را تشخیص دهد که دستگاهش به وقت نیویورک تنظیم شده است. چیزهای دیگری را که VPN تغییر نمی‌دهد، در راهنمای مبانی VPN فهرست کرده‌ایم.

فاصله، بار سرور و کارهای پس‌زمینه سرعت را کم می‌کنند

هر واسطه یک هاپ دیگر بین شما و سایت اضافه می‌کند. پروکسی و سرور VPN در یک شهر، مسیر را به یک اندازه طولانی‌تر می‌کنند. در این حالت، سرعت به فاصله تا سرور و بار آن بستگی دارد. پروکسی رایگانی که در فهرستی عمومی منتشر شده، به همه کسانی سرویس می‌دهد که آن فهرست را پیدا کرده‌اند. هر کدام از آن‌ها سهم کوچکی از پهنای باند این پروکسی را می‌گیرد.

خود رمزنگاری تأثیر کمی بر سرعت VPN دارد. پردازنده‌ها سال‌هاست دستورالعمل‌های ویژه رمزنگاری AES دارند. شرکت Intel این دستورالعمل‌ها را در سال 2010 معرفی کرد و نخستین گوشی‌های مجهز به آن‌ها در سال 2013 عرضه شدند.

چون VPN همه ترافیک دستگاه را منتقل می‌کند، کارهای پس‌زمینه هم از آن می‌گذرند. به‌روزرسانی‌های Steam و آپلود عکس در فضای ابری از این دسته‌اند. اگر چنین کاری به VPN نیاز ندارد و پهنای باند را اشغال می‌کند، آن را با دکمه «تونل» مستثنا کنید. برای سرعت بهتر، موقعیت سروری نزدیک به خودتان انتخاب کنید. گزینه «سریع‌ترین» در پنجره «تغییر کشور» موقعیتی نزدیک به شما انتخاب می‌کند.

سریع‌ترین و قبلی، گزینه‌های بالای کادر جست‌وجو و فهرست موقعیت‌ها در پنجره تغییر کشور روی iPhone
گزینه‌های «سریع‌ترین» و «قبلی» بالای فهرست موقعیت‌ها هستند.

3 پرسش برای انتخاب میان پروکسی و VPN

پروکسی وقتی کافی است که پاسخ هر 3 پرسش زیر «خیر» باشد. اگر دست‌کم یک پاسخ «بله» باشد، VPN انتخاب راحت‌تری است.

  1. آیا بیش از یک برنامه باید از سرور بگذرد؟ پروکسی در Telegram فقط برای Telegram کار می‌کند. ممکن است مرورگر و بازی‌هایتان هم به آدرس IP جدید نیاز داشته باشند. وارد کردن پروکسی در تک‌تک آن‌ها بیشتر از وصل شدن به VPN طول می‌کشد. بعضی برنامه‌ها اصلاً تنظیم پروکسی ندارند. جزئیات بیشتر درباره Telegram در صفحه VPN برای Telegram آمده است.
  2. آیا به شبکه شخص دیگری وصل هستید؟ در کافه، هتل یا فرودگاه، شبکه می‌بیند که از طریق پروکسی معمولی چه سایت‌هایی را باز می‌کنید. همان شبکه می‌تواند رمز عبور پروکسی‌تان را هم بخواند. VPN همه ترافیک را از یک اتصال رمزنگاری‌شده می‌فرستد.
  3. آیا تماس می‌گیرید، بازی می‌کنید یا از برنامه‌هایی بدون تنظیمات پروکسی استفاده می‌کنید؟ پروکسی HTTP معمولاً تماس‌ها و بازی‌های آنلاین را منتقل نمی‌کند. صدای تماس و داده‌های بازی بیشتر از طریق UDP منتقل می‌شوند. درخواست CONNECT که بالاتر توضیح دادیم، فقط اتصال‌های TCP را باز می‌کند. چنین ترافیکی یا کار نمی‌کند یا مستقیم و بدون پروکسی می‌رود. VPN آن را همراه با بقیه ترافیک منتقل می‌کند، به‌جز آنچه مستثنا کرده‌اید.

کنسول بازی، بلندگوی هوشمند یا تلویزیونی که برنامه روی آن اجرا نمی‌شود، مورد خاصی است. برای این دستگاه‌ها VPN روی روترتان در دسترس است. این VPN کل شبکه خانگی‌تان را یک‌جا پوشش می‌دهد.

برای نصب برنامه Ben's VPN روی گوشی، کامپیوتر یا تلویزیون، صفحه VPN برای دستگاه‌های شما را باز کنید.

پرسش و پاسخ

پروکسی معکوس چیست و آیا مرا پنهان می‌کند؟

خیر، پروکسی معکوس سمت سایت کار می‌کند، نه سمت شما. این پروکسی درخواست‌هایی را که برای سرور سایت فرستاده می‌شوند دریافت می‌کند و به همان سرور می‌رساند. شبکه‌های تحویل محتوا و متعادل‌کننده‌های بار همین‌طور کار می‌کنند. پروکسی معکوس سرور سایت را پنهان می‌کند و بار آن را کم می‌کند. آدرس IP شما را هم مثل هر سایت دیگری می‌بیند. استاندارد HTTP این نوع واسطه را «دروازه» (gateway) می‌نامد.

آیا مالتی‌هاپ مثل زنجیره پروکسی کار می‌کند؟

ایده مشابه است، چون در هر دو حالت ترافیک از 2 سرور می‌گذرد. زنجیره پروکسی معمولاً برای یک برنامه ساخته می‌شود. مالتی‌هاپ در Ben's VPN، کل اتصال VPN را پوشش می‌دهد. این قابلیت سرور واسطی در کشور سوم به مسیر اضافه می‌کند. حالت «خودکار» را توصیه می‌کنیم. در این حالت، برنامه هر وقت اتصالتان برای پایدار ماندن به آن سرور نیاز داشته باشد، آن را اضافه می‌کند. این تنظیم را در «حساب کاربری» ← «تنظیمات» ← «مالتی‌هاپ» پیدا می‌کنید.

از کجا بفهمم که در این لحظه پروکسی کار می‌کند یا VPN؟

یک سایت بررسی IP را در مرورگری که پروکسی دارد و در مرورگر دومی بدون پروکسی باز کنید. اگر پروکسی فقط در یک برنامه وارد شده باشد، آدرس‌های IP با هم فرق دارند. با VPN، هر دو مرورگر آدرس IP یکسانی نشان می‌دهند که در کشور موقعیتتان است. صفحه اصلی برنامه Ben's VPN هم عبارت «متصل به» و یک آدرس IP را نشان می‌دهد. نتیجه فقط وقتی فرق می‌کند که خود سایت بررسی IP را از VPN مستثنا کرده باشید.

آیا پروکسی می‌تواند سایت‌های HTTPS را بخواند؟

خیر، پروکسی به‌تنهایی فقط نام سایت HTTPS را می‌بیند. برای خواندن ترافیک HTTPS، گواهی ریشه واسطه باید روی دستگاه شما نصب شده باشد. برخی شرکت‌ها ترافیک شبکه‌هایشان را به همین روش بررسی می‌کنند. اگر پروکسی رایگان یا برنامه‌ای ناآشنا از شما خواست گواهی نصب کنید، آن را نصب نکنید.

آیا VPN می‌تواند بدون رمزنگاری باشد؟

بله، اصطلاح «VPN» یعنی شبکه خصوصی روی شبکه عمومی، نه رمزنگاری. برای مثال، L2TP به‌تنهایی داده‌ها را رمزنگاری نمی‌کند. به همین دلیل L2TP معمولاً همراه با IPsec به کار می‌رود. در برنامه Ben's VPN، اتصال به سرور همیشه رمزنگاری می‌شود، فرقی نمی‌کند برنامه از کدام پروتکل استفاده کند.

اول 3 روز امتحان، بعد تصمیم

قیمت دسترسی آزمایشی $0.50 است و همه 187 کشور و همه برنامه‌ها را باز می‌کند. پس از آن، اشتراک با $5 در ماه تمدید می‌شود. تمدید را هر زمان می‌توانید در صفحه حساب لغو کنید.

Mac App Store App Store Google Play